Λόγω ισοτιμίας του $/€, του δυνατού revenue management, της κλιματικής αλλαγής, της κακιάς παγκοσμιοποίησης που αναιρεί το jet lag (και δεν ξέρω και ‘γώ τι άλλο!), τελευταία πολύς κόσμος περνάει το …ρυάκι a los Estados Unidos.
Εγώ, από την άλλη, σαν απλό μέλος του μη προνομιούχου προλεταριάτου, δεν χάνω την ευκαιρία εισαγωγής αγαθών πολυτελείας σε προσιτές τιμές – το όπιο του φτωχού (οέο).
Και επειδή ο καιρός δεν γαρ εστί για Mac, από Abercrombie και GAP είμαι αρκετά καλά (?) και το iPhone είναι υπερβολικά Αμερικανο-ματαιόδοξο μέχρι και για μένα, μένω στα λίγα…
και διαφημίζω TO merchandise και το νέο φετίχ μου.
Και μιλώντας για caps, το τρομερό υποσυνείδητο μου με φέρνει αντιμέτωπο με τον εφιάλτη στο δρόμο με τις πίστες του έχω-πετάξει-μαζί-σου Σταμάτη Γονίδη και
μοιραία,
το supenatural καπέλο – ασορτί με μπουζουκοστουμιά…
Συλλεκτική foto… αγνώστου ημερομηνίας.
