Κουμπίνα studyin’

9 06 2008

Το Euro άρχισε…

…μαζί με την απαισιοδοξία.

Όχι για την εθνική Ελλάδος, αλλά για το μέλλον.

Η κατάρα των ποδοσφαιρικών τουρνουά χτυπάει με 40° και με αφήνει στο τόπο.

Και αυτή τη φορά είμαστε ακάλυπτοι.

Εξηγούμε:

το 2002 η διαφορά ώρας με την Κορέα, δεν μας άφηνε να βλέπουμε τα ματς τα οποία έπαιζαν προυνό-προυνό… άρα: διαβάζαμε.

το 2004 ναι μεν δίναμε πανελλήνιες, αλλά ήταν αυτές της 2ας Λυκείου
που σου επέτρεπαν εάν δεν ήξερες την απάντηση, να γράψεις και κανένα σύνθημα (ή έτσι νόμιζα, πριν βγουν οι βαθμοί)

το 2006, το φοιτητικό κίνημα απαίτησε και κέρδισε μπάνια, καφέδες και Μουντιάλ για όλο τον Ιούνιο,

το 2008, όμως?

….

Που πάμε?

Με εξεταστική, πράγμα που σαλεύει, σε ένα Euro χωρίς Εγγλέζους (οπαδούς), με ομάδες φουλ στις Ρεχαγκελοτακτικές και ένα ποδόσφαιρο πάντα λαϊκότατο, μαζικότατο, τέρμα εμπορευματοποιημένο…

Τα πρώτα δείγματα ναι μεν ψιλο-άθλια, αλλά και έτσι, δεν γίνεται αλλιώς!

Κάθε νοήμον mainstream άρρεν, πλέον, επιβάλλεται να βλέπει από 2 ώρες μπάλα, κάθε μέρα.

Οτιδήποτε και οπουδήποτε: αγώνες, αφιερώματα, ρεπορτάζ, παραλειπόμενα, τακτικές, στατιστικά παιχτών, ιστορία λαβάρων, συνθημάτων…

Ότι και να κάνεις, το βιολογικό ρολόι (…) σε καθηλώνει.

Ανοίξαμε και σας καταστρέφουμε...
το όπιο μας είναι εδώ και γουστάρουμε.

….

Έστω και χωρίς capitano, Fr. Totti, και τα φτυσίματα ή έστω τις «κουμπίνες» του, (όπως θα έλεγε και ο Λουτσιάνο)

Όχι άλλο, ο Antonio είναι μικρός ακόμα: